Het teken van Jona.

In Mattheus 12/38-42 vragen enkele Schriftgeleerden en Farizeeërs aan de Heer Jezus een teken waaruit blijkt dat hij de Messias is. Daarop geeft Jezus als antwoord dat er geen ander teken gegeven zal worden dan het teken van Jona. Zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de vis was, zo zal de zoon van de mens drie dagen en drie nachten in het midden van de aarde zijn

In Markus 15/25 lezen we dat de kruisiging plaats vond op het derde uur van de dag. In Mattheus 27/45 lezen we dat het vanaf het zesde uur tot het negende uur duister was over het gehele land. In die duisternis stierf onze Heer. De dag van de kruisiging was de dag van voorbereiding voor het Pesachfeest. Johannes 19/14. Daarom moest voor zonsondergang, voor het begin van de hoogtij-sabbat, Jezus in het graf worden gelegd. Daar zou zijn lichaam 72 uur liggen.

De farizeeën herinnerden zich het antwoord van Jezus op hun vraag om een teken. Daarom vroegen zij aan Pontius Pilatus een wacht voor het graf te plaatsen gedurende de eerste drie dagen. Mattheüs 27:62-66.

De vrouwen kochten de specerijen om het lichaam te zalven op de dag na de hoogtij-sabbat. Daarna rustte zij op de sabbat, Lukas 23/56. De volgende dag, vroeg in de morgen gingen zij naar het graf en vonden deze leeg! Lukas 24/1-3. Jezus was de dag daarvoor aan het eind van de middag/begin van de avond opgewekt uit de dood. Hij had 72 uur in het graf gelegen. Precies zoals hijzelf had voorzegd.

• Voorbereidingsdag voor het Pesachfeest >>> Kruisiging, voor zonsondergang in het graf.
• Hoogtij-sabbat >>> In het graf.
• De dag daarna >>> In het graf, de vrouwen kochten specerijen.
• Sabbat >>> In het graf tot zonsondergang, de vrouwen hielden de sabbatsrust.
• De dag na de sabbat >>> De vrouwen vonden het graf leeg, Jezus verschijnt aan de vrouwen.

Volgens de kerkelijke traditie werd Jezus op vrijdag begraven en is hij op zondagmorgen opgewekt. Dat zijn 36 uur, de helft van de 72 uur die Jezus zelf gaf als teken dat hij werkelijk de Messias was. Volgens de kerkelijke traditie is Pesach elk jaar op een andere datum. Volgens de Bijbelse kalender is Pesach altijd op de 14^e Nisan, zie Exodus 12/2-6. (Abib of Nisan is de eerste maand van de oud-Israëlitische kalender en valt in onze periode maart/april)

Nu gaat het erom of we geloven wat Jezus en de Schriften ons vertellen of dat we vast willen houden aan de kerkelijke traditie.

De gedachte dat de zondag geheiligd is omdat de Heer op die dag is opgestaan is fictie.

De zon werd in Babylon aanbeden, Baäl was de god van de zon. In de kerkelijke traditie wordt de dag die naar de zon is vernoemd als de eerste dag gezien. De maan werd in veel culturen vereerd. In de kerkelijke traditie is de stand van de maan bepalend voor de datum waarop het Paasfeest wordt gevierd.

In de Engelse taal wordt Pasen ‘Easter’ genoemd, dat komt van ‘Ishtar’, een Babylonische godin. 

Het zijn overblijfselen uit het heidendom. Die mogen niet gemengd worden met de bijbelse leer.